Opowieść na Halloween, czyli jak groza może stać się pasją
Czasem ktoś pyta mnie jak to możliwe, że interesują mnie wszelkie straszności. Być może chodzi o atmosferę - opustoszałe domy, nawiedzone rezydencje, wiejskie chaty na pustkowiach, czyli ulubione scenerie autorów grozy - są miejscami z dala od tłumów, bez krzyku i niepotrzebnych słów. Małe miasteczka, stare zamczyska otulone nocą... to lubię. Mam jedno wspomnienie z dzieciństwa, na bazie którego nieoczekiwanie stworzyłam dziś krótką historię - w punkt, bo przecież Halloween. To opowiastka- przestroga mówiąca o tym, że jak strachy chwycą, łatwo nie wypuszczą ze swoich szponów.

Stwórz łatwo własną witrynę internetową z Webador