
Wydaje się że historie o duchach są szczególnie wdzięcznym tematem dla autorów krótkich utworów literackich. Nie brakuje na rynku wydawniczym antologii opowiadań niesamowitych, a z przyjemnością obserwuję, że cały czas pojawiają się nowe wydania. Świadczy to o tym, że czytelnicy kochają takie opowiastki, i to od dawna; podobno pierwsze utwory z motywami duchów i nawiedzonych domów powstawały już w starożytności.
Książka, którą chcę dziś zaprezentować, została wydana w 1977 roku, a więc niemal pięćdziesiąt lat temu. „ O duchach opowieści prawdziwe” - bo o tym zbiorze mowa - zawiera krótkie historie autorów którzy już na stałe wpisali się w nurt niesamowitości i grozy, na przykład E.F. Benson, Edgar Allan Poe czy Bram Stoker, oraz pisarzy mniej znanych. Jak zwykle to bywa z antologiami, mamy tu opowiadania dobre i nieciekawe, interesujące i nijakie. Mimo to uwielbiam, za każdym razem z takim samym dreszczem oczekiwania, otwierać każdy z kolejnych tomików które wpadną w moje ręce, uważając że warto przeczytać tuzin nudnych opowiadań, jeśli tylko jedno miałoby okazać się prawdziwa perełką.
Zaletą tego zbioru jest różnorodność. Brak tutaj jednego konkretnego motywu przewodniego grozy. Nie w każdym opowiadaniu straszy duch; bohaterów trapi lęk przed śmiercią czy wyrzuty sumienia. Muszę przyznać, że klasycznej grozy jest tu mało, a taka interesuje mnie najbardziej. Do takich klasycznych, upiornych opowiadań należą: „ Opowieść niesamowita” Charles’a Dickensa, „Duch Canterville’ów” Oscara Wilde’a, „Dom na sprzedaż” Jeana Ray’a, oraz mój ulubiony „Pokój na wieży” Edwarda Fredericka Bensona.
Swoistą perełką okazało się być opowiadanie pod niepozornym tytułem: „Ręce” autorstwa sir Arthura Quiller - Coucha. Jest to nietypowa historia o duchu, który nie pokutuje i nie szuka zemsty. Historia ta nie straszy, a przeciwnie - wlewa otuchę w serce, przynosi czytelnikowi ukojenie, podobne temu jakiego ostatecznie zaznaje bohaterka, Miss Le Petyt, przeżywszy przygodę z duchem w rezydencji Tresillack.
Potraktowałam te lekturę jako pewien przystanek na dalszej drodze poszukiwań kolejnych opowieści o nawiedzonych domach, powrotach z zaświatów i istotach nie z tego świata. Gdybym oceniała przeczytane książki w skali strachu, tutaj ocena wyniosłaby 4/10, ale - jak już wspomniałam - czytanie antologii wiąże się z ryzykiem napotkania tekstów które nas nie zainteresują, czego trzeba być świadomym. Nie żałuję czasu poświęconego na tę książkę, i na pewno zachowam ją w kolekcji jako jedno ze starszych wydań.
Podsumowując : polecam osobom otwartym na różnorodność.
Żródło: wykonanie własne z użyciem narzędzia Upcreator
Żródło: opracowanie własne z wykorzystaniem narzędzia Dreamina (prompt autora)
Dodaj komentarz
Komentarze